Doelstelling

 

De stichting stelt zich ten doel "het bevorderen van emancipatie en maatschappelijke participatie van mensen met een autistische beperking". De stichting tracht haar doel onder meer te verwezenlijken door:

• Het bieden van mogelijkheden voor ontmoeting aan jongeren en (jong) volwassenen met een autistische beperking via onder meer het organiseren van soosavonden;
  
  
• Het onderhouden van contacten met instellingen en overheden die werkzaam zijn op het gebied van autisme of op enigerlei wijze bij autisten zijn betrokken;
  
  
• Het interesseren van een breed publiek voor de activiteiten van de stichting.
  
  
  

Iets.... over autisme

Mensen met een autistisch spectrum stoornis (klassiek autisme, PDD/NOS, Asperger) hebben "kwalitatieve tekortkomingen" in de sociale interacties, communicatie en het verbeeldend vermogen. Dit wil niet zeggen dat ze deze vaardigheden helemaal niet hebben. De vaardigheden zijn afhankelijk van de intelligentie, de aanleg en de omgeving.

Een autistische stoornis wordt beschouwd als een ernstige levenslange ontwikkelingsstoornis met vergaande pedagogische gevolgen; het dringt diep door in het ontwikkelingsverloop van het betreffende kind.
De symptomen kunnen per individu en per leeftijd verschillen in ernst en verschijnings- vorm en op uiteenlopende niveaus van verstandelijk functioneren van diep zwakzinnig tot hoog intelligent.

Soms worden PDD-NOS en de stoornis van Asperger (vormen van autisme) als minder ernstige vormen van het autistische spectrum aangeduid, omdat deze mensen vaker een normale intelligentie hebben of zelfs hoogbegaafd zijn. Niets is minder waar. Allen in het spectrum hebben ernstige problemen en dezelfde hulpvraag. HFA of wel hoger functionerend autisme is overigens niet hetzelfde als hoogbegaafd. Eerst dacht men dat vrijwel alle mensen met Asperger hoogbegaafd waren, maar dat blijkt, nu men meer weet over autisme, niet waar te zijn.

De kwalitatieve tekortkomingen in sociale wisselwerking kunnen blijken uit:

• opvallende tekortkomingen in het gebruik van meerdere non-verbale gedragingen zoals oogcontact, gezichtsuitdrukking, lichaamshouding, en mimiek (welke de sociale wisselwerking regelt);

• tekortkoming in het ontwikkelen van vriendschappen met leeftijdsgenoten in
  overeenstemming met het ontwikkelingsniveau;

• een gebrek in het spontaan delen van plezier, interesses, of prestaties met andere mensen (bv. door een tekortkoming in het verduidelijken van interesses naar anderen mensen);

Een gebrek in sociale of emotionele wederkerigheid (bijv. doet niet actief mee aan eenvoudige spelletjes die men alleen moet doen; betrekt andere kinderen uitsluitend als "mechanisch hulpstuk" bij spelletjes).

De kwalitatieve tekortkomingen in communicatie kunnen blijken uit:

• vertraging in, of een totaal gebrek aan, de ontwikkeling van de gesproken taal (welke niet gevolgd wordt door een poging dit te compenseren door alternatieve mogelijkheden van communicatie, zoals gebaren of mimiek);

• bij individuen met goede spreekvaardigheid, opvallende tekortkomingen in het starten of onderhouden van een gesprek met anderen;

• stereotype of herhaald gebruik van taal of eigenaardig taalgebruik;

• een gebrek in gevarieerd, spontaan fantasiespel of sociaal imitatiegedrag
  overeenkomstig het ontwikkelingsniveau.

Een opvallend beperkt en stereotype gedragspatroon, interesses en gedragingen kunnen blijken uit:

• overdreven in beslaggenomen zijn door een of meer stereotiepe en beperkte
  interessegebieden, welke abnormaal zijn in intensiteit of concentratie;

• blijkbaar onverzettelijk ten opzichte van specifieke, niet functionele handelingen of rituelen;

• stereotype en repeterende lichaamsbewegingen (zoals handflappen of draaien met de handen of complexe bewegingen van het hele lichaam);

• hardnekkige preoccupatie met gedeeltes van objecten.

Autisme is dus een aangeboren stoornis die niet te genezen is maar wel positief te beïnvloeden is. Het is een wijd verbreid misverstand om te denken dat deze mensen geen contact willen met anderen. Zij hebben echter moeite met het verwerken van complexe situaties, waardoor het dagelijks leven vaak onbegrijpelijk en chaotisch op hen overkomt. Dit heeft ingrijpende gevolgen voor de sociale ontwikkeling en kan leiden tot een geïsoleerd bestaan.

algemene beeld is dat mensen met autisme in zichzelf gekeerd zijn en geen behoefte hebben aan sociale relaties, is dit niet juist.

Mensen met autisme hebben wel degelijk behoefte aan sociale contacten maar hebben moeite om deze aan te gaan en vooral om deze in stand te houden. Ook zij willen graag deel uitmaken van de samenleving, zich verbonden voelen met anderen en belangrijk zijn voor anderen.